Prawie każdy pożar można ugasić niewielką ilością środka gaśniczego, jeżeli spełnione będą następujące warunki :

• pożar musi być zauważony i gaszony w zarodku,
  
• w pobliżu miejsca pożaru musi znaleźć się środek gaszący,
  
• trzeba mieć pod ręką gotowe do użycia i sprawne urządzenie do dostarczenia środka gaśniczego w strefę spalania.

1. WODA
   
   Jest jest najpowszechniejszym i najbardziej dostępnym środkiem gaśniczym.
   Woda wylana na palące się ciało pobiera z niego duże ilości ciepła i w ten sposób go oziębia. Powstająca z wody przy temperaturze ognia para wodna / z 1 litra wody - 1700 l pary/ rozrzedza powietrze, zmniejszając zawartość tlenu, a tym samym utrudniając palenie się.
   Woda może być podawana do pożaru jako strumień zwarty, kroplisty lub mgłowy. Zwarty strumień wody podaje się na duże pożary i na obiekty objęte ogniem w trudno dostępnych miejscach. Strumienie kropliste są bardziej skuteczne ze względu na większą powierzchnię styku wody z palącym się materiałem i nie powodują dodatkowych szkód / np. zalania lub uszkodzenia konstrukcji / jak czyni to silny prąd zwarty.
   
   Wody używa się do gaszenia m.in.: drewna, węgla, smoły, słomy, lasów, budynków, a także do ochładzania elementów konstrukcyjnych budowli.
   
   Nie wolno gasić wodą :
   
   • ciał reagujących z wodą jak : sód, potas, karbid, wapno palone wytwarzające gazy palne i wytwarzające wysoką temperaturę,
     
   • płynów łatwo palnych, lżejszych od wody, jak benzyna, nafta, oleje, które palą się nad cieczą, która unoszona jest przez wodę,
     
   • instalacji elektrycznej pod napięciem, ponieważ woda jest dobrym przewodnikiem prądu elektrycznego i może nastąpić porażenie prądem osoby gaszącej ogień,
     
   • ciał żarzących się w wysokiej temperaturze, gdyż woda powoduje rozrzut ogniska pożaru.
     
   
   
   Nie należy też gasić pożaru wodą w muzeach, archiwach, i bibliotekach ze względu na niszczące działanie wody.
   
   
2. PIANA GAŚNICZA
   
   Jest drugim powszechnie stosowanym środkiem gaśniczym. W zależności od sposobów wytwarzania oraz użytych składników rozróżnia się piany : mechaniczną i chemiczną.
   Pianę mechaniczną uzyskuje się przez mechaniczne zmieszanie wody ze środkami pianotwórczymi i powietrzem. Wytwarza się ją za pomocą prądownic wodno - pianowych / piana ciężka/, wytwornic / piana średnia lub agregatów pianowych / piana lekka /. Wewnątrz pęcherzyków piany znajduje się powietrze. Stosowane środki pianotwórcze mogą by pochodzenia organicznego lub wytwarzane na drodze syntetycznej.
   Piana chemiczna powstaje w wyniku reakcji chemicznej pomiędzy łatwo rozpuszczalnymi węglanami w roztworze wodnym środka pianotwórczego i mocnym kwasem. Powstające pęcherzyki piany wypełnione są CO 2. Piany nie można stosować do gaszenia materiałów reagujących z wodą, urządzeń elektrycznych pod napięciem i palnych cieczy odwadniających jak alkohole, aldehydy, etery, które niszczą pianę. Zasadniczym czynnikiem gaśniczym piany są jej właściwości tłumiące i izolujące palące się ciało od dostępu powietrza, w mniejszym zaś stopniu piana ma właściwości chłodzące.
   
   Pożarnicy rozróżniają trzy rodzaje pian gaśniczych, w zależności od liczby spienienia /stosunek ilość piany do ilości wodnego roztworu środka pianotwórczego:
   
   • piany ciężkie o liczbie spienienia do 20,
     
   • piany średnie o liczbie spienienia do 200,
     
   • piany lekkie o liczbie spienienia ponad 200.
     
   
   
3. PROSZKI GAŚNICZE
   
   Używane są do gaszenia pożarów ciał łatwo palnych wszystkich grup / A,B,C,D i E /.
   Działanie gaśnicze proszku polega na rozcieńczaniu i wypieraniu tlenu ze strefy spalania. Dzięki niskiej temperaturze topnienia proszek przechodzi szybko w stan ciekły oblepiając powierzchnię materiału palącego się, a tym samym odcina dostęp tlenu. Ponadto, jako zastępcze środki gaśnicze, stosuje się niepalne materiały sypkie, takie jak piasek, ziemia itp.
   
   
4. DWUTLENEK WĘGLA
   
   Jest środkiem gaśniczym, którym można gasić prawie wszystkie pożary, nie powodując dodatkowych zniszczeń i strat. W stanie ciekłym znajduje się w butlach stalowych, pomalowanych na kolor srebrny. Wydostaje się z butli jako gaz o temperaturze - 78 o C.
   Jego właściwości gaśnicze polegają na izolacji dostępu tlenu do miejsca pożaru i na rozrzedzaniu go w powietrzu do stopnia wykluczającego palenie. Ma on też właściwości chłodzące.
   Jest najlepszym środkiem gaszącym pożary urządzeń elektrycznych pod napięciem, pożary płynów łatwo palnych i gazów, ciał reagujących z wodą oraz pożarów w muzeach, bibliotekach i archiwach.

Żródło: Materiały Szkoleniowe PSP