Św. Florian był urzędnikiem cesarskim w dawnej Austrii.

Gdy zaczęto prześladować chrześcijan, namiestnik cesarski ścigał wyznawców
Chrystusa i wtrącał do więzień. Na wieść o tym, że w miejscowości Lorch zostali
uwięzieni chrześcijanie, Florian udał się tam, aby ich wspomagać i pocieszać.

Został schwytany przez żołnierzy, którym przyznał się, że jest chrześcijaninem.
Przyprowadzono go przed namiestnika cesarskiego, który próbował nakłonić
Floriana do tego, aby porzucił wiarę w Chrystusa, a złożył ofiarę bóstwom
pogańskim, wówczas ocali swe życie i piastowany urząd. Florian nawet nie chciał
o tym słyszeć, tylko cały czas modlił się o siłę przetrwania.

Rozgniewany namiestnik, aby złamać opór Floriana, kazał go bić kijami , a gdy to nie pomogło, wydał na niego wyrok śmierci.

Według opowiadania, przywiązano mu kamień do szyi i strącono do rzeki Enns 4 maja 304 roku.

Legenda podaje , że w czasie torturowania Florian miał oświadczyć, iż gdyby nawet rzucono go w ogień i tak nie zaprze się Chrystusa.



Nic więc dziwnego, że gdy w tradycji ludowej św. Florian został obrany za patrona strażaków , którzy nazywali siebie :rycerzami św. Floriana".


Św. Florian jest wzorem człowieka nieugiętego w swych przekonaniach, jest wzorem wierności wyznawanej wiary, jest wzorem odwagi. Mógł żyć dłużej ale narażał się dla przyjaciół. Chciał ulżyć w cierpieniu, chciał pomóc. Padł ofiarą własnej ofiarności. Stał się przykładem męstwa.